sobota, 02 maja 2009
#168E: Experiments on supernatural weight proof of souls - in English (po polsku dalej)

Motto: "Seeing is believing"

A plain article from the New Zealand newspaper indicated below describes a rather simple experiment on the supernatural increase of the weight of human body. Because this increase of the weight of body requires a previous persuading the soul what exactly this soul supposed to do, this experiment in fact proves also the existence of the soul. Originally this experiment arrived from Japan to New Zealand. In Japan it was developed in one amongst their numerous schools of "martial art" (samurais?) as their exercise which gives a supernatural weight to the bodies. It is enough simple that (as the article indicates) in New Zealand it was completed in pubs for fun and for entertainment - sometimes even when participants of it were after one or more beers. So it should be possible to complete it without much trouble by almost every reader of this post (or the totaliztic web page "soul_proof.htm" from which this post originates). This experiment is described in the article [1#E7.1] entitled "A brush with a higher power" from page B4 of New Zealand newspaper "The Dominion Post", issue dated on Wednesday, April 15, 2009. The principle of this experiment boils down to persuading the soul of a person to increase the weight of this person up to a supernatural value. In turn casual witnesses are invited to lift this person twice - once before the soul of this person increases his or her weight to the supernatural value, and then again just after the weight of this person is supernaturally increased by the soul. As it turns out, before this supernatural increase of weight, the casual witnesses are able to lift a given person without any difficulty. But after the supernatural increase in the weight of this person, the strength of casual witnesses is NOT enough to lift the same person which increased the weight. Thus, such an impossibility to lift a person for the second time, after the soul of this person supernaturally increased the weight of this person, is the illustrative proof that the soul in fact does exist. So if the reader completes such an experiment, then the outcomes of it should become his or her personal proof that the soul does exist - of course if the reader's view of the world allows to accept any proof at all (as this is explained in item #B1 of the web page "soul_proof.htm").

In order to complete this experiment, at least three participants are necessary. But even more people can take part in it as well. One amongst these people, let us call him or her the "lifted" one, becomes this person who is to persuade his or her soul to increase the weight of body. The remaining participants, which can be two or more - let us call them the "lifters", will be these people who are to try to lift the "lifted" person with supernaturally increased weight. The experiment requires that the "lifted" person is standing vertically on the ground, with the body straighten, while both his or her feet (which can remain in shoes) are placed flat on the ground. Therefore all "lifters" must delicately lift the "lifted" person without causing the change to this pose. The best technique of lifting in this pose is if the "lifted" person stretches and tenses both hands downwards along sides of his or her body, while two "lifters" grab these hands (i.e. each "lifter" grabs one hand) by the fist and by arm, and then carefully and delicately lifts him or her up without changing the pose. If both "lifters" are reasonably strong, while the "lifted" person is not-too-heavy, then at the normal body weight such a delicate lifting should NOT pose any problem.

The experiment has four phases. In the first phase the "lifted" person is lifted up when he or she still have the normal body weight. Thus, the "lifters" should NOT have any problem with lifting such a person. This first lifting allows all the "lifters" to learn and to remember how much a given person really weights and how easily it comes to lift this person in normal circumstances. In turn the memory of this first lifting allows them later to understand that the weight of the "lifted" person really increased in the supernatural manner. The second phase is a break in the lifting, which allows the "lifted" person to "persuade" his or her soul to supernaturally increase the weight of body. How to carry out this "persuading" it is to be explained in next paragraph. After the soul of the "lifted" person is persuaded to increase the body weight to a supernatural value, the third (decisive) phase of the experiment is to be carried out. This third phase is the second lifting. The same couples of "lifters" as previously, now delicately try to lift again the same person. But they are to discover now that the lifting becomes impossible. No matter how much strength and effort they put into their lifting, the "lifted" person is to stand on the ground unmoved. His (or "her" - if the "lifted" person is a woman) weight becomes supernaturally huge. This impossibility to lift again the same person that just a while ago was lifted without any difficulty, represents the experimental proof for the existence of souls. After all "lifters" experience that the "lifted" person now cannot be lifted up (after all, in the vicinity can be more than two people willing to check outcomes of this experiment), the last (fourth) phase of the experiment is to be completed. In this last phase the "lifted" person persuades his or her soul to restore the normal weight of his or her body.

Persuading the intelligent soul to increase the body weight of the "lifted" person to a supernatural value is the most critical phase of this experiment. After all, the intelligent soul typically has "its own opinion" and usually refuses to listen to persuasions. Therefore, in order to still persuade it, the same technique should be used which is utilised for so-called "meditations". For this reason the best candidate for a "lifted" person is someone who already has some experience in "meditating". If there is no such a person around, then the role of the "lifted" person can perform any person who does NOT have a so called "contradictive character", i.e. which voluntarily and without reservations is to do whatever is being recommended. If the "lifted" person has the experience in so-called "meditations", then he or she can do own persuading of his or her soul, by simply completing in own mind all these stages which I am going to describe below. In turn, if the "lifted" person is someone without such an experience, then he or she needs a "guide" who is going to prompt him or her what is to be done. (I.e. who in own words is going to repeat recommendations for subsequent stages described below.) In turn, the best such a "guide" is someone who enjoys the authority and respect on the part of "lifted" person (e.g. for girls usually it is their "boyfriend"). Of course, such a role of the "guide" can also perform one amongst "lifters". The stages of "persuasion" are as follows. The first stage is "relaxing and concentration". In this stage the "guide" recommends to the "lifted" person (or the "lifted" person repeats in his or her own mind) that his or her soul is to relax and to concentrate solely on what is to be done. The "guide" should repeat this recommendation with a friendly and low voice, for example saying something along the lines: "Now close your eyes and ask your thoughts to stop noticing anything else apart what is to be done". The second stage is "fixing to the ground and becoming a part of the mountain at your feet". In this stage the recommendation issued in own words with pleasant and low voice should say something along the lines: "Now recall that there is a native rock of our mother Earth under your feet. Fix your feet to this rock. You are a part of the rock at your feet. You cannot be separated from this rock. Your weight starts to be equal to the weight of this huge rock. No one is able to lift you now." The third stage is to prepare the body for lifting. It can be explained with words along the lines: "Now other people are to try to lift you delicately. So stretch your hands and prepare yourself for this lifting. But maintain being merged with rocks under you, so that they are unable to lift you. When they are trying to lift you keep your feet fixed to the rock under you and keep the huge weight of your body linked to the weight of that rock." After saying these words the "guide" gives a sign to start attempts to lift the "lifted" person. If the "lifted" person concentrated to the required level and put into the "persuasion" of the soul the required amount of will and conviction, his or her lifting up is to turn impossible. But we need to remember, that such attempts to lift the person should be delicate (i.e. without shaking or causing the pain in the "lifted" person). Also these attempts should be carried out fast and orderly - because the concentration of the "lifted" person is not going to last forever. After all, in this experiment the point is to empirically verify that the soul of the "lifted" person really did increase the weight of the body of that person to a supernatural value. In turn to obtain such a verification no much time is needed, and there is no need to painfully pull or shake the "lifted" person - which actions could destroy his or her concentration.

After all "lifters" orderly, fast, delicately, and quietly try their ineffective attempts to lift up the "lifted" person, either one of them, or the "guide", should give a verbal sign to finish the experiment. After this sign, the soul of the "lifted" person is to complete the return to a normal weight. For this purpose the "lifted" person should think, or hear from the "guide", something along the lines: "The lifting is finished. Now remove the link between your feet and the rock below, and return to a normal weight. Also stop further concentration, open your eyes, and join the group, so that we all now can discuss the experiment."

The above experiment is subjective. After all, it is completed by people who have human imperfections and weaknesses. Thus, there are tens of reasons why it may not work. For example, it is enough that the "lifted" person have just a "bad day", or that his or her soul has a "contradictive nature". The "guide" can speak too loud, or have an irritating voice. Someone amongst "lifters" may grab too painfully, or shake too strong to disperse the concentration. Someone around may sneeze or begin to comment in a laud voice. Etc., etc. However, the experiment was tested and in the right conditions for sure it works. I do not know how many times it was completed by the Japanese creators, but only the article [1#E7.1] describes two completions of it in New Zealand. Both were successful - in spite that each time a different "lifted" person was used (firstly man, and then woman). Therefore, if with the reader of this web page this experiment does NOT work for the first time, then one should NOT get discouraged and repeat it again with another pair of the "lifted" person and the "guide" - whom may cooperate much better with each other than the first pair. When finally it starts to work with one such a pair, then it can be repeated with this pair many times, to convince increasingly different "lifters". Simultaneously it is worth to remember that if one has an open-minded view of the world, then it suffices to experience the success of this experiment once only, in order to be convinced experimentally and empirically for the rest of the life, that the human souls for sure do exist.

At this point I should add, that I have heard also about an experiment that is opposite to the above, although equally simple. It boiled down to such a decrease of the body weight of a person sitting on a chair, that this person, together with the chair on which it sat, two or four other people could lift up with the touch of just single stretched fingers. Unfortunately, I do not know the method of decreasing the weight of the body, which needs to be persuaded to soul of such a person. Therefore, if any reader knows this experiment, and knows exactly how to persuade to the soul of that person to decrease the weight of the body, I would be grateful for letting me know.


In the above post I try to explain a relatively simple experiment which proves to all of us that everyone really does have an immortal soul and continually carries this soul inside. In turn the reassurence that after all we have an immortal soul is an optimistic message in present climate of economic depression and spread of the "swine flu" pendemic. This experiemnt is described in item #E7.1 from the totaliztic web page named "soul_proof.htm", update of 21 April 2009, or later. The above post was adopted from this item #E7.1 of that web page. The latest update of the web page "soul_proof.htm" was already uploaded on several frequently viewed totaliztic web sites. Because of someone’s stubborn sabotage of the totaliztic web pages, the web page "soul_proof.htm" is also planned to be uploaded in future to several further totaliztic web sites. Interested readers already can seek the web page "soul_proof.htm" at following addresses:

If the above text needed to be cut down here to fit into the memory that is available, or it is difficult to read, or links from it refuse to work, then it is worth to know that this post is repeated on several blogs of totalizm - where it carries the number #168E. These blogs of totalizm can be accessed through following internet addresses:

With the totaliztic salute,
Jan Pajak

04:56, totalizm
#168: Eksperyment nadprzyrodzonego zwiekszania wagi dowodzi istnienia niesmiertelnej duszy

Motto: "Zobaczyc to uwierzyc."

Niepozorny artykul w nowozelandzkiej gazecie opisuje bardzo prosty eksperyment z nadprzyrodzonym zwiekszeniem wagi ciala. Poniewaz owo zwiekszenie wagi ciala wymaga uprzedniego wyperswadowania duszy co dokladnie dusza ta ma uczynic, ow eksperyment faktycznie udowadnia istnienie duszy. Oryginalnie eksperyment ten wywodzi sie z Japonii, gdzie wypracowany on zostal przez ktoras z tamtejszych szkol "sztuki wojennej" (samurajow?) jako jedno z ich cwiczen w nadawaniu ich cialom nadprzyrodzonych cech. Jest on na tyle prosty, ze (jak ow artykul informuje) w Nowej Zelandii dla rozrywki i dla zabawy realizowany byl on w barach - i to nawet kiedy jego uczestnicy byli juz po jednym czy po kilku kuflach piwa. Bez wiekszego trudu powinien wiec byc mozliwym do zrealizowania przez niemal kazdego czytelnika tego wpisu (lub totaliztycznej strony "soul_proof_pl.htm" z której wpis ten sie wywodzi). Eksperyment ten opisany jest w artykule [1#E7.1] o tytule "A brush with a higher power" (tj. "Otarcie sie o wyzsza moc") ze strony B4 nowozelandzkiej gazety "The Dominion Post", wydanie ze srody (Wednesday), April 15, 2009. Zasada dzialania tego eksperymentu sprowadza sie do przekonania duszy jakiejs osoby, aby dusza ta zwiekszyla wage tej osoby do nadprzyrodzonej wielkosci. Natomiast postronni widzowie sa zapraszani aby podniesc owa osobe dwa razy - raz przed tym zanim dusza tej osoby zwiekszyla jej wage do nadprzyrodzonej wartosci, oraz drugi raz juz po tym jak waga owej osoby ulegla zwiekszeniu przez jej dusze. Jak tez sie okazuje, przed zwiekszeniem wagi postronni widzowie sa w stanie podniesc dana osobe bez wiekszej trudnosci. Jednak po nadprzyrodzonym zwiekszeniu jej wagi, sila tych samych postronnych osob juz NIE wystarcza aby podniesc owa osobe o zwiekszonej wadze. Ta wiec niemoznosc drugiego podniesienia owej osoby juz po tym jak jej dusza zwiekszyla jej wage do nadprzyrodzonej wartosci, jest ilustracyjnym dowodem ze dusza faktycznie istnieje. Jesli czytajacy te slowa przeprowadzi ow eksperyment, wowczas powinien on stanowic jego osobisty dowod na istnienie duszy - jesli oczywiscie jego swiatopoglad pozwala mu zaakceptowac jakikolwiek dowod (tak jak to wyjasnia punkt #B1 strony "soul_proof_pl.htm").

Aby zrealizowac ten eksperyment potrzebnych jest co najmniej trzech uczestnikow. Moze jednak byc ich znacznie wiecej. Jedna z owych osob, nazwijmy ja "podnoszonym", bedzie ta ktora wyperswaduje swojej duszy aby zwiekszyla jej wage. Pozostali uczestnicy, ktorych moze byc dwoje lub wiecej - nazwijmy ich "podnoszacymi", beda tymi ktorzy dwa razy sprobuja podnosic "podnoszonego". Eksperyment wymaga aby "podnoszony" stal pionowo na ziemi, z wyprostowanym cialem, zas obie jego stopy (moga byc w butach) ulozone byly plasko na ziemi. Dlatego wszyscy "podnoszacy" musza delikatnie podnosic "podnoszonego" bez zmiany tej jego pozy. Najlepsza technika podnoszenia w tej pozie, jest jesli "podnoszony" wyprosuje i naprezy obie swoje rece w dol po bokach ciala, zas oboje "podnoszacy" zlapia go za te rece (kazdy "podnoszacy" zlapie za jedna reke) przy przegubie i na przedramieniu, poczym ostroznie i delikatnie uniosa go w gore bez zmieniania jego pozy. Jesli "podnoszacy" sa w miare silni, zas "podnoszony" niezbyt ciezki, przy normalnej wadze ciala takie delikatne podniesienie nie powinno sprawic wiekszej trudnosci.

Sam eksperyment sklada sie z czterech faz. W pierwszej fazie "podnoszony" jest dzwigniety w gore kiedy nadal ma normalna wage. "Podnoszacy" nie powinni wiec miec wowczas zadnych trudnosci z jego podniesieniem. Owo pierwsze dzwigniecie pozwala wszystkim "podnoszacym" zapamietac ile dany "podnoszony" naprawde wazy i jak latwo im przychodzi jego normalne podniesienie. Z kolei owa pamiec pozwoli im pozniej zrozumiec, ze waga "podnoszonego" faktycznie wzrosla w miedzyczasie w nadprzyrodzony sposob. Druga faza to przerwa w podnoszeniu pozwalajaca "podnoszonemu" aby "wyperswadowal" swojej duszy ze ma ona zwiekszyc jego wage. Jak dokonac tego "perswadowania", opisze to w nastepnym paragrafie. Po tym jak dusza "podnoszonego" zostaje przekonana aby nadprzyrodzenie zwiekszyc jego wage, nastepuje trzecia (decydujaca) faza eksperymentu. Jest nia drugie podniesienie. Ci sami "podnoszacy" probuja teraz ponownie podniesc delikatnie w gore "podnoszonego". Jednak odkryja, ze obecnie jest to niemozliwe. Bez wzgledu tez na to ile wysilku i mocy wloza w swoje podnoszenie, "podnoszony" bedzie stal na ziemi nieporuszony. Jego (albo "jej" - jesli "podnoszona" osoba jest kobieta) waga staje sie bowiem nadprzyrodzenie ogromna. Owa niemoznosc ponownego podniesienia w gore osoby ktora tylko chwile wczesniej byla juz podnoszona bez zadnego trudu, jest wlasnie owym eksperymentalnym dowodem na istnienie duszy. Po tym jak wszyscy "podnoszacy" przekonaja sie ze "podnoszonego" NIE daje sie udzwignac do gory (wszakze w poblizu moze byc wiecej niz dwoch chetnych do sprawdzenia wynikow tego eksperymentu), nastepuje ostatnia (czwarta) faza. W tej ostaniej fazie "podnoszony" perswaduje swej duszy, aby przywrocila noralna wage jego ciala (lub "jej" ciala - jesli "podnoszona" byla kobieta).

Wyperswadowanie inteligentnej duszy aby nadprzyrodzenie zwiekszyla wage ciala "podnoszonego", jest najbardziej krytycznym elementem tego eksperymentu. Wszakze inteligentna dusza ma "wlasna opinie" i typowo nie slucha naszych perswazji. Dlatego aby mimo wszystko jej to wyperswadowac, nalezy uzyc tej samej techniki jaka uzywa sie do tzw. "medytacji". Z tego powodu najlepszym kandydatem na "podnoszonego" jest ktos kto ma juz jakies doswiadczenie w "medytowaniu". Jesli brak jest w poblizu takiego kogos, role "podnoszonego" spelnic tez moze kazda inna osoba ktora NIE posiada tzw. "przekornego charakteru", tj. ktora ochotniczo i bez zastrzezen wykona to co jej sie zaleci. Jesli "podnoszony" ma doswiadczenie w tzw. "medytacji", wowczas perswadowania duszy jest w stanie dokonac samemu, po prostu realizujac w swoich myslach owe fazy jakie opisze ponizej. Jesli zas "podnoszonym" jest ktos bez doswiadczenia, wowczas potrzebuje on "nauczyciela" albo "przewodnika" ktory mu bedzie podpowiadal co ma czynic. (Tj. ktory swoimi slowami mu powtorzy zalecenia z poszczegolnych faz opisanych ponizej.) Najlepszym zas takim "nauczycielem" czy "przewodnikiem" jest ktos kto cieszy sie autorytetem i powazaniem ze strony "podnoszonego" (np. u dziewczyn jest ich "chlopak"). Oczywiscie moze nim tez byc jeden z "podnoszacych". Fazy "perswadowania" duszy sa jak nastepuje. Pierwsza jest "odprezenie i koncentracja". W fazie tej "nauczyciel" poleca "podnoszonemu" (albo "podnoszony" sam poleca w myslach swojej duszy) aby dusza ta sie odprezyla i skoncentrowala na tym co jej polecane. Polecenie to wydane powinno byc lagodnym i przyjaznym glosem dowolnymi slowami, przykladowo slowami w rodzaju: "zamknij teraz oczy oraz nakaz myslom aby przestaly zwracac uwage na cokolwiek innego poza tym co bede teraz ci polecal". Druga faza jest "zestalenie i zlanie ciala ze skala pod ziemia". W fazie tej wydane jest nastepujace polecenie wypowiedziane przyjaznym glosem dowolnymi slowami: "Teraz przypomnij sobie ze pod twoimi stopami znajduje sie skala skorupy naszej matki ziemi. Nakaz swemu cialu aby zroslo sie z owa skala pod twoimi stopami. Nakaz mu aby stalo sie przedluzeniem owej skaly oraz jedna z nia czescia. Nakaz mu aby jego waga zlaczyla sie z waga owej skaly rodzimej pod twoimi stopami. Nakaz cialu aby stalo sie tak ciezkie jak owa skala, tak ze nikt z ludzi nie bedzie teraz w stanie go podniesc do gory." Trzecia faza jest przygotowanie ciala do prob podnoszenia. Mozna tego dokonac nastepujacymi slowami: "Teraz inni ludzie beda delikatnie probowali cie podniesc w gore. Naprez swe rece i przygotuj je do tego podnoszenia. W czasie jego trwania nakazuj tez cialu aby utrzymywalo swoje zespolenie ze skala pod twoimi stopami, oraz aby utrzymywalo swoj ogromny ciezar jaki nie pozwoli aby inni ludzie mogli podniesc je do gory." Po wypowiedzeniu tego polecenia, "przewodnik" daje znak ze "podnoszacy" moga przystapic do prob podnoszenia "podnoszonego". Jesli podnoszony skoncentrowal sie do wymaganego stopnia oraz wlozyl w wykonanie polecen wymagana wole i przekonanie, jego podniesienie w gore okaze sie niemozliwe. Trzeba tez pamietac, ze owe proby podnoszenia powinny byc lagodne (tj. bez szarpania i bez sprawiania bolu "podnoszonemu"). Powinny tez byc realizowane sprawnie i relatywnie szybko - bowiem koncentracja "podnoszonego" nie moze trwac wiecznie. Wszakze w eksperymencie tym chodzi tylko o empiryczne przekonanie siebie samego, ze dusza "podnoszonego" faktycznie zwiekszyla jego wage w nadprzyrodzony sposob. Owego zas przekonania sie mozna dokonac szybko, sprawnie, oraz bez nieprzyjemnego szarpania "podnoszonym" jakie zniszczyloby jego koncentracje.

Po tym jak wszyscy "podnoszacy" sprawnie, szybko, oraz delikatnie sprobuja swoich bezkutecznych prob udzwigniecia "podnoszonego", albo ktorys z nich, albo tez "nauczyciel", powinien dac slowny znak ze eksperyment sie skonczyl. Po owym znaku dusza "podnoszonego" zrealizuje przywrocenie normalnej wagi. W tym celu "podnoszony" powinien pomyslec, albo tez uslyszec od swego "nauczyciela", nastepujace polecenia: "Podnoszenie sie zakonczylo. Teraz zaniechaj polaczenia swego ciala ze skalami pod swoimi stopami, oraz powroc do normalnej wagi. Zaprzestaj swojej koncentracji, otworz swoje oczy, oraz wlacz sie do naszej grupy abysmy mogli dokonac dyskusji tego eksperymentu."

Powyzszy eksperyment jest subiektywny. Wszakze wszystkie jego fazy realizowane sa przez ludzi ktorzy maja ludzkie slabostki i niedoskonalosci. Istnieja wiec dziesiatki powodow dla ktorych moze on sie NIE udac. Przykladowo, wystarczy ze "podnoszony" wlasnie ma "zly dzien", albo ze jego dusza jest przekorna. "Nauczyciel" moze wydawac polecenia zbyt glosnym czy zbyt irytujacym glosem. Ktorys z "podnoszacych" moze zlapac "podnoszonego" zbyt bolesnie, albo zaszarpac nim zbyt raptownie, przerywajac jego koncentracje. Ktos w poblizu moze kichnac albo zaczac glosno komentowac. Itd., itp. Niemniej eksperyment ten byl testowany i w sprzyjajacych warunkach z cala pewnoscia sie udaje. Nie jest mi wiadomo ile razy byl on zrealizowany przez swoich japonskich tworcow, jednak tylko artykul [1#E7.1] opisuje dwie jego realizacje w Nowej Zelandii. Obie z sukcesem - i to na przekor ze za kazdym razem uzyty zostal inny "podnoszony" (najpierw mezczyzna, potem kobieta). Dlatego jesli dla czytelnika tej strony za pierwszym razem eksperyment ten przypadkiem nie wyjdzie, wowczas wcale nie nalezy sie zniechecac, a powtorzyc go ponownie z inna para "podnoszonego" i "nauczyciela" - ktorzy beda kooperowali ze soba znacznie lepiej. Kiedy zas w koncu raz on sie uda z ktoras z takich par, wowczas mozna go powtarzac z ta para wiele razy dla przekonania coraz to innych "podnoszacych". Jednoczesnie warto pamietac, ze jesli ma sie aprobujacy swiatopoglad, wowczas wystarczy doswiadczyc sukces tego eksperymentu tylko jeden raz, aby na cale zycie empirycznie i dotykalnie sie przekonac, ze dusza ludzka z cala pewnoscia istnieje.

Na zakonczenie powinienem dodac, ze kiedys slyszalem o zupelnie odwrotnym do powyzszego, choc rownie prostym eksperymencie. Polegal on na az takim zmniejszeniu wagi ciala osoby siedzacej na krzesle, ze osobe ta, wraz z krzeslem na jakim ona siedzi, dwie lub cztery inne osoby moga podniesc w gore dotykiem swojego wyprostowanego palca. Niestety, nie jest mi znana metoda zmniejszenia wagi ciala, ktora nalezy wyperswadowac duszy tej osoby. Dlatego jesli ktorys z czytelnikow zna ow eksperyment, oraz wie dokladnie jak wysperswadowac duszy tej osoby aby zmiejszyla wage jej podnoszonego ciala, bardzo prosilbym aby mi to opisal.


W powyzszym wpisie staram sie wskazac relatywnie prosty eksperyment ktory powinien jednoznacznie udokumentowac ze kazdy z nas rzeczywiscie posiada i nosi w sobie niesmiertelna dusze. W dzisiejszych zas czasach depresji ekonomicznej i upowszechniajacej sie pendemii "swinskiej grypy" potwierdzenie ze jednak posiadmy dusze jest wysoce optymistycznym zdarzeniem. Eksperyment ten opisany zostal w punkcie #E7.1 na totaliztycznej stronie internetowej o nazwie "soul_proof_pl.htm", aktualizacja datowana 21 kwietnia 2009 roku, lub pozniej. Powyzszy wpis adoptowany zostal wlasnie z punktu #E7.1 tamtej strony. Najnowsza aktualizacja strony "soul_proof_pl.htm" juz zostala zaladowana na kilka najczesciej ogladanych witryn totalizmu. Z powodu zas czyjegos upartego sabotazowania witryn totalizmu, strona ta planowana tez jest do zaladowania na dalsze witryny o adresach wyszczegolnionych w Menu z kazdej totaliztycznej strony. Zainteresowani czytelnicy powinni szukac strony "soul_proof_pl.htm" pod nastepujacymi adresami:

Gdyby powyzszy tekst musial byc tutaj obciety, np. aby sie zmiescic w znaczaco ograniczonej pamieci, albo gdyby jego linki nie zadzialaly, albo gdyby tekst ten wymagal kiedys odszukania i ponownego przeczytania, powyzszy wpis jest tez powtorzony az na kilku lustrzanych blogach totalizmu - gdzie nosi on numer #168. Kolejne z owych blogow mozna znalezc pod nastepujacymi adresami:
Warto przy tym odnotowac, ze na owych blogach totalizmu znajduje sie tez caly szereg innych wpisow o podobnej tematyce, przykladowo wpis numer 167 ze zdjeciami i innymi naukowymi dowodami dokumentujacymi istnienie niesmiertelnej duszy, wpis numer 137 z formalnym dowodem naukowym na istnienie duszy, wpis numer 135 z formalnym dowodem naukowym na istnienie Boga, wpis numer 109 o samoewolucji Boga, czy wpis numer 157 wyjasniajacy dlaczego Bog celowo nas utrzymuje w niepewnosci co do swego istnienia.

Wpis ten bedzie rowniez wyslany na polskojezyczna liste dyskusyjna totalizmu o adresie .

Z totaliztycznym salutem,
Jan Pajak

04:52, totalizm